Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Μάνες...


Image result for εικόνες χάρβαρντ πλατεία


Και ξανά πίσω! Στους τέσσερις τοίχους της μοναξιάς μου, στις ώρες της μνήμης, στις ώρες που σου μιλούσα,  που ατέλειωτα, και για όλα σου μιλούσα,  που ρωτούσες, που διάβαζες, που γυρνούσες και σε περίμενα, και που κάθε μέρα φρόντιζα για να μεγαλώσεις! για να γίνεις άξιος να ανοίγεις τα φτερά σου. Και να φύγεις!

Πόσο γρήγορα περάσανε οι μέρες που ήμουνα κοντά σου, εκεί στα μακρινά τα ξένα. Περάσανε χωρίς να το καταλάβω! Και δεν ήθελα να με τρέχεις από εδώ κι από εκεί, για να μη χάνεις την ώρα σου. Αλλα ήθελα να είμαι μαζί σου, για να σε χορτάσω. Κάτι ήθελα να κάνω για σένα, και πια δεν μπορούσα! Πόσο λίγα πράγματα είναι η αγάπη, η τρυφερότητα κι η έγνοια, όταν έχουνε δοθεί, και πόσα πολλά, φαντάζομαι, όταν λείπουν!

Και πώς να σε ευχαριστήσω για ό,τι έκανες για μένα, όσο ήμουν κοντά σου, για τη φροντίδα σου σε όλες μου τις ανάγκες, για να έχω όλες ευκολίες και τις ανέσεις, και για την έγνοια σου σε κάθε μου ζήτημα!

Νιώθω στα χέρια σου αρχόντισσα, τιμώμενη, σεβάσμια. Μα νιώθω και παιδάκι, γερόντισα και άρρωστη. Και νιώθω πως, παρ' όλα αυτά, εσύ με ονειρεύεσαι νέα και ικανή και δυνατή κι ακούραστη. Μα να ξέρεις, πως όσο και να προσπαθήσω να μείνω η μαμά που ήξερες, όσο κι αν γίνω κάποια άλλη, αδύναμη και κουρασμένη, εσύ εκείνην -την μαμά που ήξερες- θα θυμάσαι.

Όμως, παιδί μου, χωρίς να θέλω να σε απογοητέψω, όχι πώς θέλω να γεράσω,  ή να λυγίσω, αλλά, να, πώς να στο πώ: Η ζωή μας είναι μάθημα, κι η νιότη είναι ευκαιρία, είναι κλήρος, για να κάνουμε εκείνα που στον καθένα μας πρέπουν, ταιριάζουν κι αξίζουν. Για να μη χάσουμε την ευκαιρία να μάθουμε, να προσπαθήσουμε, να αποφασίσουμε, να διαλέξουμε, να τολμήσουμε, να ζυγίσουμε, να διορθώσουμε, να αποκαταστήσουμε και να "πληρώσουμε".

Και προσεύχομαι, να μ' αξιώσει ο Κύριος να με βλέπεις, όπως θα είμαι πάντα, για σένα. Μαμά, στην ώρα μου. 
Κι εγώ θα σε βλέπω, πάντα, όσο μακριά μου και νά 'σαι, κι όπου και νά 'μαι, όπως την πρώτη μέρα, που σε περίμενα να ρθείς: αδέξια! και θα συνεχίσω να είμαι, όπως είμαι όλες τις μέρες, που κάθε τόσο πετάς μακριά μου: σε αναμονή!

Καλή σου μέρα, με την ευχή μου παιδί μου, στην άκρη του κόσμου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου