Ο λόγος του Αποστόλου των Εθνών, του Αποστόλου που δεν υπήρξε μαθητής του Χριστού, αλλά επελέγη -για την δύναμη της φωνής του, την ικανότητα και το πάθος του για ό,τι πίστευε- για να γίνει ο Απόστολος του Χριστού προς όλα τα Έθνη, είναι συγκλονιστικός. Όλα όσα γράφει και κηρύττει ο Παύλος, ο πρώην διώκτης του Χριστού, διακρίνονται από την βαθειά πίστη του, την βαθύτατη κατανόηση και αποδοχή της θείας διδασκαλίας και την συνέπεια των λόγων του προς τα έργα του.
Ένα από τα επτά Αποστολικά Αναγνώσματα της Ιεράς Ακολουθίας του Ευχελαίου, είναι και το παρακάτω απόσπασμα (από την Α´ επιστολὴ Παύλου πρὸς Κορινθίους (ιβ´ 27 - ιγ´ 13):
Από το κεφ. 12.27(Αδελφοί,) ῾Υμεῖς (δέ) ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους. 12.28 καὶ οὓς μὲν ἔθετο ὁ θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, ἔπειτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήμψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν. 12.29 μὴ πάντες ἀπόστολοι; μὴ πάντες προφῆται; μὴ πάντες διδάσκαλοι; μὴ πάντες δυνάμεις; 12.30 μὴ πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων; μὴ πάντες γλώσσαις λαλοῦσιν; μὴ πάντες διερμηνεύουσιν; 12.31 ζηλοῦτε δὲ τὰ χαρίσματα τὰ μείζονα. Καὶ ἔτι καθ᾽ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι.
Κεφάλαιο 13.1 ᾽Εὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. 13.2 καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, κἂν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν ὥστε ὄρη μεθιστάναι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐθέν εἰμι. 13.3 κἂν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι. 13.4 ῾Η ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται ἡ ἀγάπη, οὐ ζηλοῖ, οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, 13.5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, 13.6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· 13.7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. 13.8 ῾Η ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται. 13.9 ἐκ μέρους γὰρ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· 13.10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. 13.11 ὅτε ἤμην νήπιος, ἐλάλουν ὡς νήπιος, ἐφρόνουν ὡς νήπιος, ἐλογιζόμην ὡς νήπιος· ὅτε γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. 13.12 βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾽ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην. 13.13 νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.
Απόδοση:
Αδελφοί, σεις οι χριστιανοί είστε σώμα Χριστού και μέλη ενός
ευρύτερου συνόλου. Και άλλους μεν όρισε ο Θεός στην εκκλησία του
πρώτα Αποστόλους, μετά προφήτες, τρίτον διδασκάλους. Σε κάποιους έδωσε την δύναμη να κάνουν θαύματα, σε άλλους έδωσε το χάρισμα της ίασης, σε
άλλον την διακονία των πασχόντων, σε άλλους να διοικούν την εκκλησία και σε άλλους χαρίσματα, διαφόρων γλωσσών.
Μήπως είναι όλοι απόστολοι; μήπως είναι όλοι οι προφήτες; μήπως είναι όλοι οι διδάσκαλοι; μήπως έχουν όλοι θαυματουργικές δυνάμεις; μήπως όλοι έχουν χαρίσματα θεραπείας ασθενειών ή μήπως όλοι μιλούν γλώσσες; μήπως όλοι έχουν το χάρισμα να αντιλαμβάνονται και να ερμηνεύουν τις ξένες γλώσσες;
(Ο Χριστός παραγγέλλει) να επιθυμείτε με ζήλο και να προσπαθείτε να αποκτήσετε τα ακόμη καλύτερα χαρίσματα, και υπόσχεται να σας δείξει τον μόνο και εξαίρετο δρόμο, που είναι η αγάπη!
Αδελφοί, αν μπορώ να καταλαβαίνω και να μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη στην καρδιά μου, είμαι σαν το μέταλλο που ηχεί στο κτύπο, ή σαν το κύμβαλο που αλαλάζει χωρίς να αναδίδει μελωδία, κι αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και να γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση που μπορεί να χωρέσει στο ανθρώπινο μυαλό, αλλά ακόμη και αν έχω βαθιά πίστη ώστε με τη δύναμη της να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε! Κι αν πουλήσω τα υπάρχοντα μου για να θρέψω φτωχούς, κι αν μαρτυρήσω για την πίστη μου, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δεν ωφελούμαι!
Η αγάπη έχει μεγαλοψυχία, ανεκτικότητα, είναι ευεργετική και ωφελεί τον πλησίον! Η αγάπη δεν ζηλεύει και δεν φθονεί, δεν έχει αλαζονεία και αυθάδεια, δεν υπερηφανεύεται και δεν ξιπάζεται, δεν κάνει απρέπειες, δεν ζητεί εγωιστικώς να υπηρετούν τα συμφέροντα της. Δεν θυμώνει κατά των άλλων, δεν βάζει με το νου της το κακό απέναντι στους άλλους, και δεν θέλει να θυμάται το κακό που της έχει κάνει ο άλλος, δεν χαίρεται σαν βλέπει το άδικο, αλλά χαίρεται όταν βλέπει να επικρατεί η αλήθεια.
Η αγάπη σκεπάζει και δικαιολογεί όλα τα παραπτώματα του πλησίον γιατί δεν θέλει τον ευτελισμό του, πιστεύει και δέχεται με εμπιστοσύνη και ελπίζει για το καλό! Δείχνει πάντα υπομονή στον πλησίον
Η αγάπη δεν ξεπέφτει ποτέ, αλλά μένει σταθερή και αιώνια, ακόμη και όταν το χάρισμα της προφητείας καταργηθεί και όταν όλα τα χαρίσματα πάψουν, ακόμη κι όταν η γνώση καταργηθεί.
Στις μέρες μας, τον κόσμο μερικώς και ατελώς τον γνωρίζουμε, και μερικώς τον προλέγομε Έχουμε πολύ πτωχή και περιορισμένη γνώση, αλλά όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και λάβουμε την τέλεια γνώση τότε το επιμέρους θα καταργηθεί.
Στον καιρό της άγνοιας (όταν ήμουν νήπιο) είχα φρονήματα και σκέψεις νηπίου και σαν νήπιο συλλογιζόμουν και έκρινα. Σαν γνώρισα όμως τον Κύριο, φωτίστηκα και δεν σκέφτομαι πια ως νήπιο.
Στην παρούσα ζωή βλέπουμε σαν μέσα σε μεταλλικό καθρέφτη, θαμπά και ακαθόριστα πολλά πράγματα, προβλήματα και απορίες, όταν όμως έλθει το πλήρωμα του χρόνου, θα δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο φανερά και κάθαρά. Τώρα γνωρίζω μέρος της αλήθειας τότε όμως θα αποκτήσω επίγνωση και θα λάβω καθαρή και τέλεια γνώση.
Στην παρούσα ζωή μένει λοιπόν, η πίστης, η ελπίς και η αγάπη, τα τρία αυτά! Και μεγαλύτερη ανάμεσα τους είναι η αγάπη!
***********************
Σημείωση: Για την απόδοση συμβουλεύτηκα την Ερμηνεία του Π. Τρεμπέλα
Σημείωση 2: εδώ μπορείτε να ακούσετε τον Υπέροχο Ύμνο της Αγάπης καθώς τον ψάλλει ο αείμνηστος Πρωτοψάλτης, Μανώλης Χατζημάρκος.
