Οι γειτονιές έχουν αλλάξει!
Παλαιότερα χαιρετούσαμε ο ένας τον άλλον στο δρόμο, και λέγαμε τα νέα μας με εγκαρδιότητα και χαμόγελα. Άλλοτε με στενοχώρια. Σήμερα σε χαιρετάνε στο δρόμο άγνωστοι άνθρωποι, που σου παρουσιάζονται ως γνωστοί! Και αυτό το κάνουν ιδιοτελώς!
Βλέπετε, το ψέμμα, είναι πια τόσο διάχυτο γύρω μας, που το συνηθίσαμε και το θεωρούμε δεδομένο, προφανές και ακίνδυνο!
Σήμερα, εντυπωσιάστηκα από την εγκαρδιότητά μιας νεαρής γυναίκας, που ήταν με τον συνοδό της μέσα σε ένα σταματημένο αυτοκίνητο, και κορνάρησαν για να με χαιρετήσουν, αμέσως μόλις ξεπρόβαλα από την γωνία του δρόμου. Η κυρία, απευθύνθηκε σε μένα προσωπικά, και μου συστήθηκε ως η κυρία Ε. από το κομμωτήριο! Προς στιγμήν σάστισα. Όχι γιατί μου ήταν παντελώς άγνωστη, αλλά γιατί από την φύση μου έχω το προνόμιο να μην χρειάζομαι κομμωτήριο, παρά μόνο μερικές φορές το χρόνο, και μόνο για να περιορίσω την κόμη μου. Επί πλέον, η κυρία που με φροντίζει δεν έχει βοηθό!
Αυτή όμως, επέμενε πως ήταν γνωστή μου, πως με γνώριζε καλά, και γι' αυτό μου συστήθηκε συγκεκριμένα! Έτεινε το χέρι της για χειραψία σαν να μου ζητούσε να της δώσω και το δικό μου. Της έδωσα το χέρι μου, από ευγένεια, επεξεργαζόμενη παράλληα, με τη σκέψη μου, την φυσιογνωμία της και καθώς τα χέρια μας είχαν μπλεχτεί στη χειραψία, η κυρία ψηλάφησε τον καρπό του χεριού μου!
Ταράχτηκα, τραβήχτηκα προς τα πίσω, γιατί αμέσως κατάλαβα πως η κυρία δε με γνωρίζει καθόλου, κι ότι απλώς ήθελε να διαπιστώσει αν στον καρπό μου φορούσα κάποιο κόσμημα, κάποιο τιμαλφές!
Τραβήχτηκα και της είπα, "τώρα είμαι βεβαία πως δεν σας γνωρίζω"!
Ο οδηγός γκάζωσε απότομα, κι έφυγαν αστραπιαία!
Καινούργιος τρόπος για να σε κλέβουν με "αγάπη και προσήνεια"! Τέλειοι για καριέρα σύγχρονου παλαιο-πολιτικού!
Διηγήθηκα την περιπέτεια μου σε φίλους της γειτονιάς, και έκπληκτοι μου επιβεβαίωσαν ότι πάρα πολλά κρούσματα τις τελευταίες μέρες έχουν σημειωθεί στην γειτονιά μας.
Τα ήθη έχουν αλλάξει σημαντικά!
Η κλοπή, με βία ή χωρίς βία, έχει γίνει πια της μόδας! Δεν υπάρχει ενδοιασμός για να σου αρπάξουν ό,τι μπορούν!
Αυτά τα φαινόμενα πολλαπλασιάζονται, και κινδυνεύουν άνθρωποι που δεν μπορούν να αντισταθούν, ή δεν μπορούν να αντιληφθούν αμέσως την παγίδα, λόγω ηλικίας ή λόγω σωματικής αδυναμίας.
Δεν είναι μόνο πως κινδυνεύεις από ανθρώπους που εύκολα μπορούν να σε εκμεταλλευτούν, είναι πως οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι πια, λίγοι!
Το φαινόμενο με κάνει να σκέφτομαι πως είναι σημάδια της εποχής, δηλαδή σημάδια της παρακμής που διέπει κάθε όψη του βίου μας.
Όταν ο γείτονας σου είναι κάθε μέρα κι ένας νέος άγνωστος,
Όταν οι τιμές ληστρικά ανεβαίνουν κάθε μέρα στα αγαθά πρώτης ανάγκης,
Όταν κάποιος σε χαιρετά με ιδιοτελή οικειότητα,
Όταν ο πολιτικός υπόσχεται ψευδώς ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα προκειμένου να υφαρπάσει την ψήφο σου,
Όταν ο καταχραστής της εξουσίας θεσπίζεται να παραμένει ακαταδίωκτος και ατιμώρητος,
Όταν οι πολιτικοί αντίπαλοι εξοντώνονται από το σύστημα προκειμένου να μην ακουστούν,
Όταν τα αποδεικτικά στοιχεία του εγκλήματος αποκρύπτονται,
Όταν οι δικαστικές διαδικασίες καταστρατηγούνται,
Όταν οι ένοχοι απαλλάσσονται γιατί βρίσκεται ο τρόπος να διαφύγουν την τιμωρία,
Όταν τα κόμματα χρωστούν ένα δισεκατομμύριο ευρώ για να λειτουργούν οι μηχανισμοί τους και να συντηρούν τα προνόμια των μελών τους
Όταν πολιτικοί μαθουσάλες μονοπωλούν αναποτελεσματικά, αδιέξοδα και θλιβερά την πολιτική ζωή της χώρας, παραμερίζοντας κάθε νέα φωνή και όραμα,
Τότε
Ο άμοιρος πολίτης μετέρχεται αξιοκατάκριτα και αξιόποινα με μέσα για να ποριστεί το πενιχρό όφελος που του είναι απαραίτητο! (παλιά λέγανε "γίναμε ψεύτες και κλέφτες για τον επιούσιο").
Ο ανήθικος πολίτης δεν έχει ενδοιασμούς για τις μεθόδους που θα εφαρμόσει προκειμένου να βλάψει τον συνάνθρωπό του. Ο ένας βλέπει τον άλλο ως εχθρό και νοσφιστή των πόρων του! (σήμερα συμβαίνει οι άνθρωποι να γίνονται ψεύτες και κλέφτες όχι για τον επιούσιο μόνο, αλλά -μιμούμενοι την επικρατούσα πολιτική συμπεριφορά και ατμόσφαιρα- και για τον παραπανίσιο!).
Ο απαίδευτος πολίτης αδυνατεί να διακρίνει ανάμεσα σ’ αυτό που θέλει, και σε εκείνο που δεν επιτρέπεται να πράξει σε βάρος των άλλων.
Ο εγκληματίας πολίτης, αδιαφορεί για την βλάβη των άλλων, κι έχει και τα μέσα να βλάπτει τους άλλους, χωρίς κανένα τίμημα για την παραβατικότητα και την αντικοινωνικότητά του!
Και η Πολιτεία,
Η οποία είναι -από το Σύνταγμά μας- υποχρεωμένη να μας παρέχει μια ζωή σε ασφάλεια και δικαιοσύνη, αδιαφορεί για την αταξία που υπάρχει στα σπλάχνα της κοινωνίας, και
ακυβέρνητη ουσιαστικά, συντηρεί και τρέφει το σύστημα που την κρατάει όρθια.
Δεν χρειαζόμαστε μια τέτοια πολιτεία!
Χρειαζόμαστε μια Πολιτεία που θα
δίνει τον τόνο για το πνεύμα που θα πρέπει να διέπει τις σχέσεις των
πολιτών μεταξύ τους, και τις σχέσεις τις δικές της προς τους πολίτες της.
Η παιδεία καθεύδει και η Πολιτεία ονειροβατεί.
Το Σύνταγμα ορίζει (στο άρθρο 16) ότι η Πολιτεία έχει υποχρέωση να διδάσκει τους πολίτες της να γίνουν σωστοί Πολίτες και Έλληνες! Δεν είναι υποχρέωση της Πολιτείας να δίνει πτυχία, είναι υποχρέωσή της να παράγει τις μελλοντικές γενιές Πολιτών, και να υποστηρίζει την ζωή τους (των πολιτών) και την Πατρίδα, σε πνεύμα ελευθερίας ισότητας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.
Το είδατε να συμβαίνει;
Αποτύχαμε φίλοι!
