Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Η Ευρώπη με τις ευαίσθητες πτυχές της ιδιωτικής ζωής ...


Image result for εικόνες ντροπής στην παρέλαση 




Και η Ελλάδα με τις αναίσθητες πτυχές της δημόσιας ζωής!

Αυτό που γίνεται σήμερα στον ελλαδικό και τον ευρωπαϊκό μας χώρο είναι ένα ατελείωτο  καρναβάλι αυθαιρεσίας, ανομίας, εξωθεσμικής και προσχηματικής παρέμβασης σε interna corporis, λογικής, κι ένας ατέρμων παραλογισμός νομικής αυθαιρεσίας και κοινοβουλευτικού καννιβαλισμού.

Αρχίζω  από τα εν τη ημεδαπή τεκταινόμενα: 

Ο κ. Πολλάκης και ο κ. Τζαννακόπουλος, εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του Ελληνικού λαού στην Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων,αμφότεροι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, διακηρύσσουν πως δεν πρόκειται να δεχθούν να διέπονται από την θεμελιώδη γενική αρχή το δικαίου, η οποία, θεσπίζοντας  λόγους εξαίρεσης και κωλύμματα για την συμμετοχή σε συλλογικό όργανο,  αποσκοπεί στην εξασφάλιση των εχεγγύων που απαιτούνται ώστε να είναι αμερόληπτη η κρίση που θα εξαχθεί από το συλλογικό αυτό όργανο.

Σύμφωνα με την αρχή αυτή, δεν μπορεί να συμμετέχει κάποιος ως μέλος εάν έχει οποιαδήποτε σχέση με την εξεταζόμενη υπόθεση,  εάν αντλεί οιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης, εάν έχει προσωπική σχέση με τους κρινομένους, κλπ. συναφή.

Όχι, οι αντιδρώντες βουλευτές, δεν θα υποχωρήσουν! Θα μείνουν και θα συμμετέχουν, και ίσως η κυβέρνηση αναγκαστεί κάτι να κάνει...(πρόκειται για εξώθηση της κυβέρνησης σε νομικό ατόπημα ώστε ενδεχομένως να... ξεπεραστεί με μια ...κοινοβουλευτική συναλλαγή, για τα λιγότερα...)

Εάν η αντιπολίτευση έχει χάσει την αίσθηση του μέτρου, της λογικής και της νομιμότητας, δεν πειράζει και τόσο. Πειράζει όμως, όταν εξωθεί σε τούτον τον δρόμο και όλους τους άλλους, και ιδιαίτερα εκείνους που έχουν την ευθύνη!

Ας μην παραλείψουμε, και την επιτρεπόμενη ελευθεριότητα να γελοιοπούνται το πιο σοβαρά και σεβαστά από πολλούς πράγματα (παραπέμπω παρέλαση "καλλιτεχνών" που ευτελίζουν ό,τι πολλοί άλλοι σέβονται), με επιχείρημα το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση!. Αλήθεια, αυτή η έκφραση, μπορεί να φτάνει μέχρι την εξύβριση και την ασέβεια, ή την προσβολή νεκρών; την προσβολή συμβόλων ή την αθρόα προσβολή προσωπικοτήτων κλπ. κλπ.;

Συνεχίζω με τα ευρωπαϊκά κατορθώματα:

Διαβάζω στο protothema.gr/ :«Χαστούκι» δέχθηκε η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που θεωρεί ότι το σύστημα για την εξαίρεση μαθητών από το υποχρεωτικό μάθημα των θρησκευτικών παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση..."

Ειδικότερα, αναφέρεται στο δημοσίευμα:

"Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ότι υπάρχει παραβίαση του Άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου 1 (δικαίωμα στην εκπαίδευση) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ερμηνευόμενη υπό το πρίσμα του άρθρου 9 (ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας).

Το Δικαστήριο έκρινε ότι με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση, οι γονείς έχουν δικαίωμα να απαιτήσουν από το κράτος σεβασμό για τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις για τη διδασκαλία των θρησκευτικών. Επίσης, το κράτος εγγυάται στους μαθητές το δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση, με μορφή που να σέβεται το δικαίωμα να πιστεύουν ή όχι. 

Οι δικαστές έκριναν ότι το σημερινό σύστημα απαλλαγής παιδιών στην Ελλάδα από τα θρησκευτικά κινδυνεύει να εκθέσει ευαίσθητες πτυχές της ιδιωτικής ζωής των αιτούντων. Επιπλέον, το σύστημα θα μπορούσε να τους αποτρέψει από την υποβολή του αιτήματος, δεδομένου του ότι ο διευθυντής του σχολείου καλείται να επαληθεύσει τις πληροφορίες σχετικά με τη δήλωση και να ειδοποιήσει τον εισαγγελέα σε περίπτωση ασυμφωνίας. Η κατάσταση είναι πιο δύσκολη για τους αιτούντες, που ζουν σε μικρά νησιά και ο κίνδυνος στιγματισμού είναι πολύ υψηλότερος."

Όλα τούτα που διαβάζω δεν με εκπλήσσουν. Ήταν αναμενόμενα.

Προβάλλεται ότι με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων "το κράτος εγγυάται στους μαθητές πρόσβαση στην εκπαίδευση, με μορφή που να σέβεται το δικαίωμα να πιστεύουν ή όχι".

Η κρίση αυτή, υποδηλώνει, ότι, σύμφωνα με τους δικαστές:
  • το κράτος θεωρεί ότι οι μαθητές έχουν προ-σχηματισμένη και ολοκληρωμένη αντίληψη για την θρησκευτική τους πίστη ή απιστία, η οποία πρέπει να μείνει ενεπηρέαστη από το σχολείο, δηλαδή να μην παρέχεται καμμία εκπαίδευση για την διασάφησή της, την κατανόησή της  σε βάθος, ή ενδεχομένως την εγκυκλοπαιδική τους ενημέρωση, κι ότι συνεπώς, δεν χρειάζεται η εκπαίδευσή τους στο αντικείμενο των θρησκευτικών.
  • η πρόσβαση των μαθητών στην εκπαίδευση πρέπει να γίνεται σε μια βολική μορφή ως προς την πίστη τους.
  • η διαδικασία συμμετοχής ή απαλλαγής των μαθητών από κάποια μαθήματα δεν πρέπει να εκθέτει ευαίσθητες πτυχές της ιδιωτικής ζωής τους 
  • υπάρχει κίνδυνος στιγματισμού των μαθητών και των οικείων τους, εξαιτίας της δήλωσής τους περί απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών
 Όλα τούτα, μοιάζουν με φτιασιδώματα ενός αλλότριου στόχου, καλά κρυμμένου όμως, μέσα στην προστασία τάχα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και νά γιατί:
  • Είναι παράξενο που οι ευρωπαίοι δικαστές θεωρούν πως οι μικροί μαθητές είναι ήδη κατασταλαγμένοι φιλόσοφοι, που δεν χρειάζονται περαιτέρω ενημέρωση/εκπαίδευση στα δέκα-δώδεκα χρόνια τους, σε ένα τόσο σοβαρό θέμα. Απορώ, που οι δικαστές δεν σκέφτηκαν, πως έτσι, ευνοούν όχι μόνο την αποχριστιανοποίηση της Ευρώπης, αλλά -κυρίως- την αποηθικοποίηση της νεολαίας. Κυρίως όμως, βολεύουν έτσι τους εισερχόμενους στην Ευρώπη (ως μετανάστες-πρόσφυγες) τζιχαντιστές, και τους παρόμοιους φίλους τους, που είναι πολύ-πολύ χρήσιμο γι' αυτούς να κρύβονται. Ή μήπως θέλουνε να ασπαστούμε κι εμείς τις δικές τους δοξασίες και στόχους και να στρατολογηθούμε για τον δίκαιο αγώνα τους;
  • Κι αν εμείς, ζητήσουμε, στην συνέχεια, μια εκπαίδευση σε μια βολική μορφή για τις πολιτικές μας ιδέες, για την στάση μας προς τις χειρωνακτικές ή τις διανοητικές εργασίες μας,  για τα βαλάντια των γονέων, το βάρος, το ύψος , κλπ, θα μας αντιμετωπίσει το δικαστήριο με την "ευαισθησία για την νομιμότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματά μας και για την προσωπικότητά μας"; Μήπως καροϊδευόμαστε;
  • Ως προς τις ευαίσθητες πτυχές της ιδιωτικής ζωής,  θαρρώ, πως δεν υπάρχει πιο ευαίσθητη πτυχή από το να είσαι την μια μέρα κάτι και την άλλη να γίνεσαι κάτι άλλο, κι αυτό να θεωρείται πρόοδος και δικαίωμα, για το οποίο μάλιστα οργανώνονται εκπαιδευτικές εβδομάδες "αποδόμησης της έμφυλης ταυτότητας"! Ας μην ντρέπονται οι άνθρωποι να λένε πως είναι αυτό που είναι. Το ερμηνευτικό σχόλιο στο "Πάτερ ημών" θα τους εμποδίσει να είναι αυτό που πράγματι είναι; Θαρρώ πως ευαίσθητη πτυχή δεν είναι η θρησκευτική πίστη ή η απιστία κάποιου, αλλά η υποκρισία του. Δηλαδή  διχασμός της βουλήσεώς του, 
    • σε μια εξωτερικής χρήσεως ηθική/ελεύθερη/δημοκρατική/νόμιμη, ίσα-ίσα για να φαίνεται και να φέρεται ανάμεσά μας 
    • και στο αντίθετό της (παραβατική και ιδιοτελής/εμπαθής/εγωπαθής και αυταρχική/περιγραφική της νομιμότητας) για να ζεί με αυτό και να εισχωρεί ανάμεσά μας .
  • Αν κάποιοι επιθυμούν, να θεωρούνται το ίδιο με τους άλλους, αυτό θα πρέπει και να συμβαίνει, δηλαδή θα πρέπει και να είναι. Αν όμως,  πιστεύουν κάτι διαφορετικό από τους άλλους, είναι άτοπο και ανειλικρινές να επιθυμούν να είναι μαζί με όλους τους άλλους, να παρεισφρύουν στις συντροφιές τους, και να παριστάνουν τους ομοίους τους, καταδολιεύοντες τους "συντρόφους τους" στο σχολείο. Μάλλον, άλλος κινδυνεύει από αυτούς! Και κάτι πολύ περισσότερο συμβαίνει αν επιδιώκουν την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών για να μην ξεχωρίζουν (μέσα στην ίδια κοινότητα) αυτοί που δεν το θέλουν, από εκείνους που το αποζητούν! Κι αυτό είναι ένα άκρως εγωϊστικό ενδεχόμενο! Συνοπτικά: Αν υποθέσουμε πως η μη παρακολούθηση των θρησκευτικών αφορά τους μη θρησκευομένους νέους, λόγω της ανατροφής και της οικογενειακής τους διαπαιδαγώγησης, δεν είναι αντιληπτό γιατί θα κινδυνεύσουν αυτοί (που σκέφτονται και διάγουν διαφορετικά) 
    • από τους πολλούς, που διάγουν άλλως, πράγμα που είναι δικαίωμά τους
    • από το πρόγραμμα του υπουργείου για την εκπαίδευση στο συγκεκριμένο αντικείμενο. 


Χρειαζόμαστε επειγόντως μαχητές της Κοινοβουλευτικής ηθικής, της δικαστικής ορθοκρισίας, της λογικής και της πολιτικής εντιμότητος !!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου