Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Τα καράβια μου καίω

 Μετράει πάνω από τριάντα χρόνια, κι είναι στίχοι ενός παιδιού! Διατηρούν ατόφιο το νόημά τους, και θα το διατηρούν εσαεί, γιατί αποτελούν λόγο και νόημα ζωής. Της δικής μας. Τό χετε ακούσει; Αν όχι, χάνετε! Ακούστε το, εδώ https://www.youtube.com/watch?v=liVJdOVaOO4 Στίχοι και μουσική Νίκος Πορτοκάλογλου.Τα λόγια είναι περιττά.


Τα καράβια μου καίωΤα καράβια μου καίω τα καίωΔε θα πάω πουθενά
 
Μπρος στα πόδια σου κλαίωΜη μ'αφήσεις σου λέω σου λέωΝα σ'αφήσω ξανά
 
Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέΈνα χάδι ως τώραΠάντα εδώ θα γυρνώ
 
Από πείσμα και τρέλα θα ζωΣε τούτη τη χώραΏσπου να 'βρω νερόΓιατί ανήκω εδώ
 
Τα παιδιά στην κερκίδαΕίναι η μόνη σου ελπίδα ελπίδαΠρωινός ουρανός
 
Σταυρωμένη πατρίδαΜες στα μάτια σου είδα αχ είδαΤης ανάστασης φως
 
Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέΈνα χάδι ως τώραΠάντα εδώ θα γυρνώ
 
Από πείσμα και τρέλα θα ζωΣε τούτη τη χώραΏσπου να 'βρω νερόΓιατί ανήκω εδώ
 
Όποιος σε δειΓια μια στιγμήΔίχως του πένθουςΤο μαύρο μανδύαΘα 'σαι εσύΘεά γυμνήΗ αμαρτία τουΚι η τιμωρίαΣαν οπτασίαΓια μια ζωή
 
Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέΈνα χάδι ως τώραΠάντα εδώ θα γυρνώ
 
Από πείσμα και τρέλα θα ζωΣτην έρημη χώραΏσπου να 'βρω νερόΓιατί ανήκω εδώ