Μεγάλη συζήτηση γίνεται για το θέμα που έθεσε η Μαρία Καρυστιανού περί της εκ νέου διαβούλευσης για την ηθική πλευρά του ζητήματος των αμβλώσεων.
Βλέπω πολλούς δημοσιογράφους και "αναλυτές", θορυβημένους και σε υπερένταση, να συζητούν σχετικά και να αποφαίνονται ότι αυτά τα θέματα είναι λυμένα εδώ και χρόνια και πως είναι παράξενο που τίθενται τώρα και πάλι, εξαρχής!
Μάλιστα, κάποιος είπε "Ντρρροπή!"
Σαν να λέμε άπαξ και δόθηκε μια απάντηση σε ένα ηθικό δίλημμα, οικουμενικού μάλιστα χαρακτήρα, είναι μεγάάάλη ντροπή να το ξανασκεφτόμαστε! Και μάλιστα, εννοείται, ότι η όποια απάντηση θα ... παραμένει γενικώς ισχύουσα και απαράγραπτη! Δηλαδή, σαν η απάντηση αυτή να είναι τόσο ισχυρή, όσο ένας φυσικός νόμος! [πώς, δηλαδή, λέμε ότι το νερό πάντα θα βράζει στος 100 βαθμούς, ή θα γίνεται πάγος στους μηδέν βαθμούς;] Κι όχι σαν ένας απλός ανθρώπινος νόμος, που πάντα αλλάζει (και συχνά μάλιστα, όταν δεν βολεύει τους περί το πραιτώριο και τους φίλους τους (!), σπάνια δε, επειδή είναι κακός κι αποδείχτηκε βλαπτικός κι ανώφελος για την κοινωνία και την προοπτική της!)
Πρωτάκουστα πράγματα! Ελαφρότητα ή άγνοια; Πανικός στην ξεγνοιασιά μας ή ταραχή για την αφέλειά μας;
Φαίνεται πως μας διαφεύγει ότι τα ηθικά διλήμματα, ανεξάρτητα από το εάν κάποιος κάποτε έδωσε μια απάντηση, είναι διαρκή και αναπότρεπτα, απευθύνονται στον εσωτερικό και στον πνευματικό κόσμο κάθε ανθρώπου και δεν αφορούν μόνο την εξωτερική συμπεριφορά του προς
τα άλλα μέλη της κοινωνίας. Αφορούν, κυρίως, τα κίνητρα, τα όρια της συμπεριφοράς και τις επιλογές του ανθρώπου.
Η αφαίρεση του ηθικού χαρακτήρα από μια ανθρώπινη εκδήλωση/έκφραση, συνιστά περιορισμό ή ελαστικοποίηση των κινήτρων και των ορίων στην συμπεριφορά των ανθρώπων, και αποδέσμευσή τους, τουλάχιστον από τον προβληματισμό!
Και μια βαθμιαία υποβάθμιση των ηθικών στοιχείων από τον τρόπο σκέψης μας για την αντιμετώπιση των διλημμάτων που τίθενται ενώπιόν μας, επηρεάζει έως και απογυμνώνει την συμπεριφορά μας από τα όρια και την δεοντολογία και ανενδοίαστα πράττουμε το εγκληματικό, ή αποτρόπαιο άλφα ή βήτα, χωρίς φραγμούς και δισταγμούς.
Ο πολιτισμός της ανθρωπότητας δείχνει το επίπεδο της πνευματικής ανάπτυξης των κοινωνιών σε κάθε περίοδο της ιστορίας μας.
Παλαιότερα ήταν ελεύθερη και χάριν ψυχαγωγίας των αρχόντων και του λαού της Ρώμης η μονομαχία δούλων και σκλάβων στο Κολοσσαίο, σήμερα χαρακτηρίζεται αποτρόπαιη!
Παλαιότερα το δουλεμπόριο ήταν τρόπος οικονομικής ανάπτυξης.
Παλαιότερα η αποικιοκρατία και το απαρτχάιντ ήταν τρόπος οικονομικης ανάπτυξης και πολιτικής επέκτασης και επικράτησης.
Σήμερα ο περιορισμός της προσωπικότητας των πολιτών (βλ. υποχρεωτικά εμβόλια) συνιστά πολιτική που ολοκληρωτικά εξοστρακίζει την αυτοδιάθεση του σώματος, όχι μόνο της γυναίκας, αλλά απάντων, συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών! Κι αυτό μέχρις ότου αλλάξει η πολιτική!
Σήμερα η απειλή της συμμόρφωσης των κρατών αποτελεί γεωστρατηγική επικράτησης και επέκτασης.
Σήμερα η πολιτική αποτελεί προνόμιο των ήδη πολιτικών και των εκ τζακιών γόνων,! Για τους άλλους, τους πληβείους, ανοικείως αφαλώς, χρησιμοποιείται η
γελοιοποίηση η επιθετικότητα και η απειλή για την είσοδό τους στην πολιτική!
Σήμερα νάνοι της πολιτικής υποδύονται ότι προστατεύουν τα εθνικά συμφέροντα και απειλούν τους πολίτες με το χάος στην εθνική ζωή, αν δεν είναι οι ίδιοι πάντα στο τιμόνι της εξουσίας!
Σήμερα τις τύχες εκατομμυρίων ανθρώπων διαχειρίζονται άνθρωποι χωρίς πολιτική
νομιμοποίηση. Χωρίς κανείς να τους έχει εκλέξει και χωρίς να προβλέπεται
ότι αυτοί θα είναι οι ηγέτες.
Σήμερα η αλληλεγγύη θεωρείται δανεική, και η οποιαδήποτε βοήθεια θα πρέπει να επιστραφεί ως εάν επρόκειτο για δάνειο. Το γνωρίζουμε γιατί το έχουμε υποστεί! Χρωστάμε, οι Έλληνες, για 100 χρόνια, ακόμη και τον αέρα που αναπνέουμε, για αυτήν την δανεική αλληλεγγύη που μας "έδειξαν" οι ευρωπαίοι φίλοι μας!
Σήμερα το 50% της Κύπρου είναι σε τουρκική κατοχή, και η Ευρώπη
ασχολείται με την Ουκρανία!
Σήμερα η Ευρώπη χρησιμοποιεί ακριβά καύσιμα για την βιομηχανία της και
τις ανάγκες της για να μην χρησιμοποιήσει το φθηνό αέριο της Ρωσίας!
Σήμερα το Ηνωμένο Βασίλειο συμμαχεί με την Ευρώπη, παρόλο που απεχθάνεται
την ευρωπαΐκή ένωση από την οποία και αποχώρησε, και στρέφεται εναντίον των αμερικανών
και των ρώσων.
Σήμερα δεν διδάσκεται πια η Αντιγόνη του Σοφοκλή, που πήρε θέση με τίμημα την ζωή της, στο ηθικό της δίλημμα να θάψει τον νεκρό αδερφό της ή να υπακούσει στον
άρχοντα και να τον αφήσει άταφο!
Σήμερα μας λένε ότι δεν χρειάζεται να προβληματιζόμαστε ηθικά, για
ζητήματα στα οποία δώσαμε ήδη απαντήσεις! Ναι, αλλά αυτό το δίλημμα
τίθεται σε κάθε νέο άνθρωπο που δεν βίωσε τον προβληματισμό, και δεν γνωρίζει ούτε συμμετείχε στην σχετική διαβούλευση! Του απαγορεύουμε άραγε να προβληματιστεί
σήμερα ο ίδιος προσωπικά, και να λάβει θέση στο δικό του ηθικό δίλημμα;
Θα πρέπει να συνηθίσει στο γεγονός ότι το ηθικό δίλημμα παρακάμπτεται
και εφαρμόζεται η γνωστή και προηγούμενη απόφαση που πήραν κάποιοι ερήμην του; Και η συνείδησή του; θα καταργηθεί από κάποιους άγνωστους;
Τα ηθικά διλήμματα δεν εξαφανίζονται από την αλλαγή των λέξεων που θα χρησιμοποιήσουμε (ακούστηκε κι αυτό, ότι είναι καλύτερα να λέμε άμβλωση κι όχι έκτρωση, γιατί ο τελευταίος όρος είναι βάρβαρος!), άλλά από τις ενέργειες μας.
Δυστυχώς τα ηθικά διλήμματα αφορούν μόνο ηθικές προσωπικότητες. Είναι απαράγραπτα και συχνά είναι αναπάντητα, ακόμη και όταν οι προσωπικότητες αυτές επιλέγουν μια απάντηση.
Οι όποιες "νομοθετικές" απαντήσεις, αφορούν αυτούς που τις έδωσαν, και όχι αυτούς που έχουν το δίλημμα! Δεν
μπορούμε λοιπόν να απαγορεύσουμε τον προβληματισμό, ούτε και την εκ
διαμέτρου αντίθετη από την "νομοθετημένη" απάντηση! Δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε την ύπαρξη ενός ηθικού διλήμματος, μόνο και μόνο επειδή κάποιοι αποφάνθηκαν ότι "το θέμα είναι λυμένο"!
Η ανεκπαίδευτη κοινωνία ανεκπαίδευτα θα φρονεί και θα δρα.
Η παιδαγωγημένη, σώφρων και σκεπτόμενη κοινωνία θα φρονεί και θα δρα μετά λόγου γνώσεως, όχι απλά για το τώρα, αλλά για πάντα!
