"Το κόμμα Καρυστιανού απευθύνεται σε ψεκ!"
Ειπώθηκε από χείλη δημοσιογράφου επί το εργον, αλλά και από πολιτευτή με διακριτικά στο πέτο από διάφορα πολιτικά κόμματα, το ένα μάλιστα αποτυχημένο δικό του! Πολιτευτής υψηλού επιπέδου, αφού τυγχάνει και πανεπιστημιακός!
Θα έλεγε κάποιος, ότι η μόρφωση του δημοσιογράφου δεν επαρκεί για να γνωρίζει ότι δεν μπορεί να υβρίζει το κοινό που τον παρακολουθεί (συστηματικά ή από τύχη).
Αλλά, ας υποθέσουμε ότι αντικείμενο της εργασίας του είναι να υβρίζει μέρος των ακροατών. Ανεξάρτητα από το αν ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος αδυνατεί να αντιληφθεί ότι υπηρετεί επ' αμοιβή μια αποστολή προσβολής της προσωπικότητας συμπολιτών του, μπορούμε κι εμείς να σκεφτούμε γι' αυτόν αντιστοίχως προσβλητικά.
Αν αυτός, ως πολίτης, δεν γνωρίζει ότι δεν επιτρέπεται να εξυβρίζει τους συμπολίτες του, διαπράττει ποινικά αξιόποινη πράξη, εν όψει και της νομοθεσίας περί της ρητορικής μίσους. Και η άγνοια νόμου δεν συγχωρείται! Ίσως όμως να φέρεται έτσι, επειδή αδυνατεί να επιστρατεύσει λογικά επιχειρήματα για να υποστηρίξει την άποψή του. Ίσως!
Αναρωτιέμαι, αν μπορεί ένας πολιτευτής, δηλαδή κάποιος που επιζητεί την ψήφο του λαού για να αναδειχθεί ως βουλευτής, να αποκαλεί τους εκλογείς, ή κάποιους εκλογείς, ψεκασμένους, ή με όποιον άλλον προσβλητικό χαρακτηρισμό θεωρεί ικανοποιητικόν για το σκοπό του!
Αλλά η μόρφωση του κ. Καθηγητού, αναμφισβήτητα, τον καθιστά ικανό να γνωρίζει τον τρόπο που πρέπει να απευθύνεται στους συνανθρώπους του, τους συμμπολίτες του, τους εκλογείς, τον λαό! Γιατί ως συνταγματολόγος, θα γνωρίζει πως το Σύνταγμά μας, προστατεύει όλους τους πολίτες ως αυτόνομες και σεβαστές προσωπικότητες και προσδίδει αξεχώριστα στον καθέναν μας υπέρτατη αξία, ως πρόσωπα διακριτά. Σε μένα όπως και σ΄αυτόν.
Μήπως ο κ. Καθηγητής, ο πρώην υπουργός, υπέπεσε και σε ολίσθημα ρητορικής μίσους; Γιατί, είναι γνωστό πως όταν εξυβρίζεις, προκαλείς αντιδράσεις, εξάπτεις πάθη, προκαλείς τον προσβαλλόμενο έως και στην ιδέα της ανταπόδοσης! Σαν να λέμε, τουλάχιστον σε αυτοδικία!
Μήπως οι εθνοπατέρες μας (ενεργοί και επίδοξοι) νομίζουν πως δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πολλά και διάφορα παίγνια γίνονται πίσω από την πλάτη των εκλογέων; Παίγνια, αναρίθμητα, πολύμορφα, και μάλιστα, με καταστροφικές και αναπότρεπτες συνέπειες σε βάρος του λαού, της Χώρας και του έθνους! "Ντροπή!" είπε ένας υπουργός, "να αμφισβητείτε την ασφάλεια των συγκοινωνιών!" Και πριν αλέκτωρ λαλήσαι... οι συγκοινωνίες απεδείχθησαν όχι μόνο επικίνδυνες και ανασφαλείς, αλλά οδυνηρά προβληματικές! Ανθρωποκτόνες!
Αν δεν γίνονταν πολιτικά και πολιτευτικά παίγνια θα ήμασταν μια ευνομούμενη πολιτεία με ευτυχείς πολίτες και κρατικές δομές σε πλήρη λειτουργία! Και δεν θα χρωστούσανε (παρά την κρατική χρηματοδότησή τους) οι διαχειριστές του δημοσίου βίου ένα δισεκατομμύριο -και μάλιστα χωρίς να κινδυνεύουνε με τον Τειρεσία- ενώ εμείς δεν μπορούμε να βγάλουμε το μήνα με τις πενιχρές αμοιβές μας!
Και δεν θα ήμασταν καταχρεωμένοι και υποθηκευμένοι για 100 χρόνια, θα είχαμε τραίνα, σχολεία, ασφάλεια, σύνορα φυλασσόμενα, θα είχαμε Υπηρεσίες δημόσιας υγείας, δεν θα είχαμε άπειρες ανεξάρτητες αρχές για να τους φορτώνουμε την ευθύνη των πολιτικών, δεν θα είχαμε ασυλία και ατιμωρησία των εκλεκτών και των προνομιούχων, δεν θα είχαμε πόλεμο με τη Ρωσία, δεν θα είχαμε περιφρόνηση από την Αμερική, δεν θα είχαμε γίνει εμπορικός διάδρομος, θα είχαμε διεκδικήσει την απελευθέρωση της μαρτυρικής Κύπρου από την Τουρκική κατοχή, θα είχαμε προβάλει σε κάθε ευκαιρία την παράνομη παραμονή των Τούρκων στην Κύπρο μισό αιώνα τώρα, δεν θα γιορτάζαμε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας με το αμέσως προηγούμενο δεδομένο, δεν θα είχαμε ανυπόληπτους εκπροσωπούντες τους κρατικούς φορείς, δεν θα είχαμε χαλκέντερους πολιτικούς από τζάκι που τα ξέρουν όλα, πολιτευόμενους μάλιστα αναποτελεσματικά για τον λαό επί δεκαετίες, και αποτελεσματικά μόνο για τον εαυτό τους!
Και τον Καποδίστρια που τον είπανε τύραννο, τον σκοτώσανε "ηρωϊκά" τα μίσθαρνα όργανα της ξενοκρατίας. Πολιτικοί φυλακίσανε και τον Κολοκοτρώνη.
Οι πολιτικοί που ήρθανε για να αλλάξουν τον κόσμο μας δεν είχαν αλλάξει τον κακό εαυτό τους. Οι αγωνιστές, οι πολεμιστές, οι οραματιστές σταυρώθηκαν, φυλακίστηκαν, εξοντώθηκαν.
Κι όποιος σηκώνει κεφάλι στην ασυδοσία του ψεύδους, της υποκρισίας, της ιδιοτέλειας, του καθεστωτισμού, του νεπωτισμού, της ατιμωρησίας, δεν είναι ψεκασμένος, ούτε ηλίθιος.
Είναι ενας άνθρωπος που πονάει για την κατάντια μας, που πονάει για το ανεμπόδιστο κακό που γίνεται κάθε μέρα, είναι ένας άνθρωπος που η πολιτεία μας του τα έχει πάρει όλα, και θέλει να δώσει την ψυχή του λύτρον ελευθερίας από τη σήψη, από την αδιαφορία, από την ιδιοτέλεια, από το ψεύδος, κι από την αναίδεια της απόλαυσης στην πλάτη των υπολοίπων.
